de Sandra Blog
on work life balanceArchief voor workshop work life balance
A work life balance work week
Het begon maandag met een work life balance advies van een ondernemer/ZZP’ er (eigen bedrijf, 2 kids, man met ook een eigen bedrijf). Een van de eerste trouwe lezers van dit blog, dus daar was ik – naast het heel leuk was om te doen - extra blij mee. Het werd dinsdag, met een bezoek aan een uitgever/boekenrealisator over het Boek van Balans dat ik in 2010 schrijf. Daar denk ik nu over. In welke vorm dat boek er gaat komen, of het er gaat komen, want de laatste tijd heb ik een ander goed boek over dat onderwerp voorbij zien komen en gehoord dat weer andere in de maak zijn.
Diezelfde dinsdag het betere work life balance bureauwerk. Folders, workshops, aanvragen, van alles. Woensdag o.a. gewerkt aan een workshop van volgende week en het vormgeven van een work life balance presentatie voor bedrijven. Ik heb er verschillende klaar liggen (iets voor uw bedrijf? een informatieve, interactieve presentatie?) hoeft niet lang te zijn, is doorspekt van alle know how, kennisinstituten en (wetenschappelijke) onderzoeken op dit moment etc. Het laat uw mensen zien dat u een goede werkgever, leidinggevende, manager en van deze tijd bent. Daarnaast, daar verwed ik wat onder, zet het zelfs u nog aan het denken.
De presentatie waar ik deze woensdag tijd aan besteedde, is samen met een psycholoog. Belooft ook leuk te worden. Daarnaast de eerste uitvoering van plannen voor een weekend ‘work life balance & verdeling arbeid en zorg’ voor werkende stellen met kinderen. En, bijzonder gaat dat worden, plannen voor een nieuw real life story voor dit weblog. Real life & work life balance in een bijzonder vak. Meer zeg ik er nog niet over. Het verschijnt een dag (ik denk in november) op uw scherm. Tenminste, als u dit blog blijft lezen.
Morgen bij een ziekenhuis verder kennismaken en aan de voorbereidingen van een stand voor het Gezond Transport evenement die weekend. Begin volgende week een bijeenkomst bij een groot bedrijf en ‘s middags het bijwonen van een event georganiseerd door Qidos en Lof over het onderwerp.
Degene die mij op Twitter ook volgt, weet dat ik tussendoor een appeltaart bakte, dat onze zoon op tv te zien was afgelopen vrijdag bij Cool Factor, dat ik vind dat ZZP’ers vooral veel aandacht moeten hebben voor hun work life balance (net als iedereen). Voor diegenen die daar nog niet aan kan wennen om dat van mij te weten: dat is twitter, de scheiding tussen werk en prive is daar juist weg. Goeie zaak! Ik zei het in 2006 al in presentaties dat het nodig was om open te zijn over je werk en over je prive. Niet dat ik iets met Twitter te maken heb wat van invloed is geweest, hoor. Ik ben maar een simpele gebruiker, door een goede relatie erop gewezen en daar dankbaar gebruik van gemaakt.
Daarnaast broed ik op een stukje over Het Nieuwe Werken. Daar gaan we veel te gemakkelijk mee om, terwijl ik eigenlijk vind dat we een heel nieuw woordenboek zouden moeten hebben voor Het nieuwe werken. Een nieuwe definitie van het woord ‘vrij’ bijvoorbeeld. Ik ben mij ervan bewust dat ik ook dat beter moet uitleggen. Dus dat is weer niet goed voor mijn balans, al die dingen die ik nog moet doen. Ook is het hoog tijd dat er weer eens een Priorities nieuwsbrief de deur uitgaat. Dus hoog tijd voor het bijwerken van het adressenbestand.
Work hard. Live balanced. U en ik.
Sandra Kruijt
Priorities. Makes life easier for busy professionals.
Priorities – Professional Organizing is specialist werk-prive balans (werkdruk preventie en work life balance).
Sinds 2004 heb ik mij gespecialiseerd in work life balance. Priorities heeft een tweejarig (fulltime) project gedaan met o.a.:
- (elektronische) enquêtes onder ruim 100 bezoekers van de beurs Gezond in Bedrijf en medewerkers van 2 ICT-bedrijven over het belang van een goede werk – privé balans
- interviews met bedrijfsartsen, HRM managers en arbo professionals
- diepte interviews afgenomen met directies van twee bedrijven over werkgeversaspecten rond balans werk en privé
Met deze input is De Balanstool Priorities.nu – de berekening van de balans in het werk en de balans tussen werk en privé ontwikkeld en gelanceerd. Het is een internetapplicatie die ontworpen was om ‘intuïtief’ te kunnen gebruiken. In de praktijk is de tool zonder training en uitleg niet te gebruiken, vanwege de omvang van de tool en de ICT. Dit najaar verzorgt Priorities hier workshops voor, met uitgebreide gebruikershandleiding, opdrachten, persoonlijke begeleiding en persoonlijke route door de tool.
De balanstool Priorities.nu in getallen
- ontwikkeltraject 7 maanden team van 1-4 ICT ontwikkelaars
- uittesten door medewerkers van 2 ICT bedrijven
- doorontwikkeling na uittesten
- totale kosten project: rond € 150.000
Positionering van het belang van werk – privé balans. Achtergrond uit het (nationale en internationale) vakgebied en de vakliteratuur. Mr Sandra Kruijt Priorities – Professional Organizing
Met dit document breng ik de achtergrond, de marktbeweging en het vakgebied in kaart, die aan de basis liggen van mijn werk met Priorities. Preventie van ziekteverzuim, stresspreventie, gezondheidsmanagement: verschillende invalshoeken voor de noodzaak van work life balance. Het is een greep uit het vakgebied dat Priorities bijhoudt. Het is bedoeld om mensen uit andere disciplines en/of mensen voor wie de noodzaak van werk-privé balans niet voor zich spreekt, te informeren over dit onderwerp. Deze informatie wordt mede gebruikt in presentaties, lezingen, workshops, seminars van Priorities.
Priorities biedt:
- work life balance / time management presentaties en workshops voor bedrijven en organisaties.
- individuele begeleiding van busy professionals.
Mijn werk-privé:
Om mijn gedachtegoed te laten zien, de ervaringen die ik in mijn werk heb opgedaan en om mijzelf als coach en work life balance specialist te laten kennen, ben ik in november 2009 dit blog begonnen.
Met: nieuwe inzichten voor de moderne man en vrouw – de koning onder de koninginnen – wat mannen en vrouwen van elkaar kunnen leren – nieuwe woorden voor de Nederlandse werk-privé) taal – vlijtig liesje en lijzig vlietje. Voor een overzicht waarover ik schrijf, verwijs u graag naar ‘Het schilderij van allemaal puntjes’.
Ik wens iedereen een fijne zomer met veel goede work life balance momenten. Mocht u na de zomer beslissen uw work life balance inzichten aan te vullen met de De Balanstool Priorities.nu of de inzichten die ik in presentaties, workshops of coaching bied: ik ben u graag van dienst!
Tot 26 juli a.s. ben ik met vakantie. Mijn vaste lezers hebben de Limited Edition van het Bonusverhaal ontvangen. U kunt zich ook aanmelden voor een email subscripion en dan krijgt u vast ook ooit zo’n ding.
Aanbevolen:
Degene die pas laat in het jaar De Sandra Blog is gaan volgen, kan ik het lezen van de volgende posts aanraden.
Voor mannen en vrouwen die met verbazing en plezier naar elkaars verschillen kunnen kijken, neem ook eens een kijkje hier:
Wat heb je mooie enkels aan!
Old boys network ruil
Wat mannen van vrouwen kunnen leren
Motormuis en motorkapje
Groot
Stamboom
De koning onder de koninginnen
Alle mannen op de A4 doen het
Voor werkende ouders, nieuwe ouders, aankomende ouders of ouders die de verdeling werk en zorgtaken eens onder de loep willen nemen, zijn leuk om te lezen:
Put a ribbon in your hair
Pulse
Even aan mijn mhoeder vragen .. lalala
De prietpraat golflengte
Een stapeltje blije was
Humble
De lakmoesproef
De eendimensionale taak
De overtreffende trap
Stront aan de knikker
Gewoon leuk om te lezen, om drukte en werkstress achter je te laten:
Kabouter
De baas van alle honden
Boerka bananasplit
Muze – mooze / vrouw – man woordenboek
Een nieuw woord voor de Nederlandse (werk-privé balans) taal
Waarom krijgen zij alle mooie woorden?
Vlijtig Liesje
Lijzig Vlietje
Witte zwanen
U vindt ze via het archief, via een zoekopdracht binnen het blog of via de populaire berichten, genoemd aan de rechterkant van het blog.
Priorities. Makes life easier for busy professionals.
Kabouter
Ik zag een leuk kaboutertje fietsen. Hij had een baardje en bolle wangen. Een rond, bol, bijna kaal hoofdje. Je kon het goed zien, want hij had zijn puntmuts niet op. Die had hij vast thuis gelaten. Het zonnetje scheen lekker en scheen dus ook lekker op zijn hoofd. Dat is een namelijk fijn gevoel en daarom had hij zijn puntmuts zeker thuis gelaten.
Hij fietste voorbij met zijn dikke buikje daar op de fiets. Hij zat parmantig rechtop, hield zijn stuur goed met beide handen vast, zoals hij het geleerd had. Zijn kabouterbillen hingen een beetje over het zadel heen. Bolle kabouterwangen, een bol baardje, bolle beentjes en bolle billen. Alles bolletjes zoals het hoort bij een kaboutertje.
Ik stond voor het stoplicht te wachten en hij stak over vlak voor me. Daarom had ik ook alle tijd om goed naar hem te kijken. Hij begon aan de rechterkant van de straat over te steken en reed voor mij langs helemaal naar de linker kant van de straat. En ik reed niet over hem heen, want ik stond keurig stil. Ik was namelijk op slag rustig geworden terwijl ik naar hem keek met zijn mosbruine kabouteroutfit.
Kort daarvoor was ik nog met honderdzoveel uit de drukke stad in het westen aan komen scheuren, oerendhard, maar voor dat stoplicht met deze kabouter in het vizier werd ik op slag rustig. Hfoeh. Wat een haast hebben we toch altijd in het westen van het grote land, dacht ik. Deze kabouter in het oosten gelukkig niet. Die zat tevreden op zijn fiets met zijn kabouterbaard, zijn kabouterbeentjes, zijn kabouterbuikje en zijn rechte kabouterruggetje. Alles bolletjes aan bij dit bolle kaboutertje.
Alles aan dit kaboutertje ademde rust uit. Zelfs van zijn kleren werd je rustig. Die had hij natuurlijk gekocht in de winkel waar je heen gaat om ‘een broek’ of ‘een trui’ te kopen. Niets van dat gedoe in zo’n winkel met de laatste mode en keuze uit honderd in duizend verschillende kleuren. Om gek van te worden. Nee, gewoon bij de mevrouw van de toonbank zeggen wat je wilt. “Goedemorgen, hebt u voor mij een broek?”, die pakt zij dan en jij geeft je kaboutercentjes. Dan ben jij weer klaar. Jij hebt je broek. Fijn om te zijn, daar in de winkel waar ze maar een kleur verkopen en al jaren: mosbruin of mosgroen, het is maar hoe je het noemt.
Zoals een goede kabouter betaamt, had hij de mens blij gemaakt. Ik was op slag blij en rustig geworden van hem en ik had geen haast meer. En hij? Hij fietste voorbij. Ik wilde nog naar hem roepen: ‘hee joh, je hebt me blij gemaakt’. Maar dan zou ik de kabouterrust van dit fietsende kaboutertje misschien verstoren. Dus bleef ik heel zen stil zitten.
Sandra Kruijt
De lakmoesproef
Ik ben een nieuw work life balance spel aan het maken. Ik heb er al een, een w-p spel, maar deze moet dynamischer worden. Een beetje à la het Paul de Leeuw-spel. Lollig, weet dingen en doe dingen over work life balance en een paar videomomentjes, of zo.
Kaartje met ‘Doe eens …’ en dan moet je iets gaan nadoen of voordoen en krijg je punten van je vrienden met wie je het spel zit te spelen. Je moet het dus zo goed mogelijk doen, zo lollig mogelijk en vooral je stinkende best erop doen. Dan zouden we bijvoorbeeld kunnen vragen: “Doe eens voor hoe jij doet als je op zijn slechts bent”. Want kijk, bij ieder feestje doe je natuurlijk voor hoe jij op je best bent. Maar nu willen we je ook wel eens op je slechtst zien.
In mijn geval zou ik dan, lichtelijk gegeneerd, terugdenken aan de nachten van lang geleden waar je door je kleine grut voor de zoveelste keer uit je slaap bent gehaald. Alweeer in je slaap gestoord en toch al zo moe. Vergadering de volgende dag en, noem de rest van de hele wereld aan belangrijke dingen maar op die morgen moeten gebeuren. Moe en wanhopig. En je partner snurkt maar door. Je bent het dus kortom helemaal niet meer eens met je partner. Dat zou je dan moeten nadoen. Dan ben ik wel op mijn slechtst.
Dan zou ik mijn armen uitspreiden, niet liefdevol, maar bijzonder krom en dreigend met van die kromme, priemende vingers. Stoom uit mijn oren, rookwolken uit mijn neusgaten, schuim op mijn mond. Woeste ogen en een ziedende blik in de rondte. En een gebrul zou uit mij opstijgen.
Mijn vrienden zouden het uitgillen van het lachen. Zich op de knieën slaan van de pret, elkaar aanstoten, naar mij wijzen en ze zouden mijn toneelstukje fantastisch vinden. Ik zou al bijna hebben gewonnen.
Mijn partner zou er lichtelijk stoïcijns bijzitten. Heeft het namelijk al zo vaak meegemaakt, wordt er niet meer warm of koud van. Zit gewoon tijdens mijn fantastische toneelspel naar zijn voeten te kijken. Uit schaamte of gewoonte, dat is nog even de vraag. In ieder geval ben ik eventjes niet dezelfde als waar hij graag naar keek en ‘ja’ tegen zei bij het altaar.
Ik zou ook kunnen vragen: ‘Doe je partner eens na op zijn/haar slechtst’. Het geeft ongeveer hetzelfde toneelstukje, met net een andere dynamiek in het spel. Nog even over denken welke vraag het moet worden.
Het mooie van jonge kinderen en onderbroken nachten is dat je de lakmoesproef wel doorstaan hebt met zijn tweeën. Dat is het mooie. De rest– hoe je doet en hoe je eruit ziet tijdens die lakmoesproef – is bijzaak.
Sandra Kruijt
Belgische stress
Waar was ik? Bij mijn spreekbeurt over stress. Ik had vanochtend een mooie strik in mijn haar gedaan en ging mijn spreekbeurt in de klas over stress houden. En u zat in die klas.
“Weten jullie dat de Europese Unie veel van stress weet?” En dan zou ik het volgende voorlezen, stotterend over de moeilijke woorden en met mijn vingertje aanwijzen waar ik gebleven was:
“Stress is het op een na meest gerapporteerde werkgerelateerde gezondheidsprobleem en treft 22 procent van de werknemers van de EU-27 (in 2005).
Advies voor werkgevers
De Europese Kaderrichtlijn 89/391/EEG, die gaat over gezondheid en veiligheid in de EU, verplicht werkgevers ertoe werkgerelateerde stress binnen de perken te houden. Deze richtlijn en de bijbehorende wetgeving op lidstaatniveau geven werkgerelateerde stress een prominente plaats in het wetgevingsdomein van veiligheid en gezondheid op het werk, en wekken de stellige verwachting dat werkgerelateerde stress op eenzelfde consequente en systematische manier wordt aangepakt als andere gezondheids- en veiligheidsproblemen, door toepassing van het risicobeheermodel met speciale nadruk op preventief optreden.
Ook de ‘Kaderovereenkomst inzake werkgerelateerde stress’ en de ‘Kaderovereenkomst over geweld en pesterijen op het werk’ bevatten richtlijnen voor werkgevers in de EU om met stress op het werk om te gaan. Daarnaast hebben de lidstaten hun eigen praktische richtlijnen en preventie-instrumenten tegen stress, geweld en andere psychosociale risico’s ontwikkeld.
Werkgerelateerde stress is te vermijden en maatregelen om werkgerelateerde stress terug te dringen kunnen zeer kosteneffectief zijn. Elke werkplek is anders, en werkpraktijken en oplossingen voor problemen moeten aan specifieke situaties worden aangepast door een risicobeoordeling uit te voeren. De psychosociale risico’s daarentegen zijn zelden uniek, en soortgelijke oplossingen zijn toepasbaar in uiteenlopende sectoren, in bedrijven van allerlei omvang en in verschillende lidstaten. Voorbeelden van goede praktijken voor de beheersing van werkgerelateerde stress zijn er om nagevolgd te worden (…)”.
“Belgie is ook op de goede weg”, zou ik vervolgen.
Veel Belgen ziek door stress
BRUSSEL (ANP) 18/09/09 – Van al het ziekteverzuim in België is 70 procent het gevolg van stress. Dat zegt het christelijke ziekenfonds CM op basis van een schatting, zo meldden Vlaamse media vrijdag.
“Stress kost de Belgische ziekteverzekering alleen al aan uitkeringen wegens arbeidsongeschiktheid 1,2 miljard euro per jaar”, aldus CM-voorzitter Marc Justaert. Bovendien is volgens hem ook een aanzienlijk deel van de ruim 20 miljard euro aan jaarlijkse kosten voor de gezondheidszorg aan stress toe te schrijven.
Het ziekenfonds start 21 september een grote antistresscampagne onder het motto ‘Gas terugnemen geeft zuurstof aan je leven’. Onder meer via tv-spotjes en een website worden de Belgen opgeroepen om te onthaasten.”
En dan zou het stil zijn in de klas. Het was het einde van de spreekbeurt. “Zijn er nog vragen”, zou de juf vragen? Tommy zou zijn vinger kunnen opsteken en zeggen: “Mijn moeder heeft ook veel haast. Mag die ook naar België om te onthaasten?”
Sandra Kruijt
