de Sandra Blog
on work life balanceArchief voor mentale balans
Priorities. Makes life easier for busy professionals.
Priorities – Professional Organizing is specialist werk-prive balans (werkdruk preventie en work life balance).
Sinds 2004 heb ik mij gespecialiseerd in work life balance. Priorities heeft een tweejarig (fulltime) project gedaan met o.a.:
- (elektronische) enquêtes onder ruim 100 bezoekers van de beurs Gezond in Bedrijf en medewerkers van 2 ICT-bedrijven over het belang van een goede werk – privé balans
- interviews met bedrijfsartsen, HRM managers en arbo professionals
- diepte interviews afgenomen met directies van twee bedrijven over werkgeversaspecten rond balans werk en privé
Met deze input is De Balanstool Priorities.nu – de berekening van de balans in het werk en de balans tussen werk en privé ontwikkeld en gelanceerd. Het is een internetapplicatie die ontworpen was om ‘intuïtief’ te kunnen gebruiken. In de praktijk is de tool zonder training en uitleg niet te gebruiken, vanwege de omvang van de tool en de ICT. Dit najaar verzorgt Priorities hier workshops voor, met uitgebreide gebruikershandleiding, opdrachten, persoonlijke begeleiding en persoonlijke route door de tool.
De balanstool Priorities.nu in getallen
- ontwikkeltraject 7 maanden team van 1-4 ICT ontwikkelaars
- uittesten door medewerkers van 2 ICT bedrijven
- doorontwikkeling na uittesten
- totale kosten project: rond € 150.000
Positionering van het belang van werk – privé balans. Achtergrond uit het (nationale en internationale) vakgebied en de vakliteratuur. Mr Sandra Kruijt Priorities – Professional Organizing
Met dit document breng ik de achtergrond, de marktbeweging en het vakgebied in kaart, die aan de basis liggen van mijn werk met Priorities. Preventie van ziekteverzuim, stresspreventie, gezondheidsmanagement: verschillende invalshoeken voor de noodzaak van work life balance. Het is een greep uit het vakgebied dat Priorities bijhoudt. Het is bedoeld om mensen uit andere disciplines en/of mensen voor wie de noodzaak van werk-privé balans niet voor zich spreekt, te informeren over dit onderwerp. Deze informatie wordt mede gebruikt in presentaties, lezingen, workshops, seminars van Priorities.
Priorities biedt:
- work life balance / time management presentaties en workshops voor bedrijven en organisaties.
- individuele begeleiding van busy professionals.
Mijn werk-privé:
Om mijn gedachtegoed te laten zien, de ervaringen die ik in mijn werk heb opgedaan en om mijzelf als coach en work life balance specialist te laten kennen, ben ik in november 2009 dit blog begonnen.
Met: nieuwe inzichten voor de moderne man en vrouw – de koning onder de koninginnen – wat mannen en vrouwen van elkaar kunnen leren – nieuwe woorden voor de Nederlandse werk-privé) taal – vlijtig liesje en lijzig vlietje. Voor een overzicht waarover ik schrijf, verwijs u graag naar ‘Het schilderij van allemaal puntjes’.
Ik wens iedereen een fijne zomer met veel goede work life balance momenten. Mocht u na de zomer beslissen uw work life balance inzichten aan te vullen met de De Balanstool Priorities.nu of de inzichten die ik in presentaties, workshops of coaching bied: ik ben u graag van dienst!
Tot 26 juli a.s. ben ik met vakantie. Mijn vaste lezers hebben de Limited Edition van het Bonusverhaal ontvangen. U kunt zich ook aanmelden voor een email subscripion en dan krijgt u vast ook ooit zo’n ding.
Aanbevolen:
Degene die pas laat in het jaar De Sandra Blog is gaan volgen, kan ik het lezen van de volgende posts aanraden.
Voor mannen en vrouwen die met verbazing en plezier naar elkaars verschillen kunnen kijken, neem ook eens een kijkje hier:
Wat heb je mooie enkels aan!
Old boys network ruil
Wat mannen van vrouwen kunnen leren
Motormuis en motorkapje
Groot
Stamboom
De koning onder de koninginnen
Alle mannen op de A4 doen het
Voor werkende ouders, nieuwe ouders, aankomende ouders of ouders die de verdeling werk en zorgtaken eens onder de loep willen nemen, zijn leuk om te lezen:
Put a ribbon in your hair
Pulse
Even aan mijn mhoeder vragen .. lalala
De prietpraat golflengte
Een stapeltje blije was
Humble
De lakmoesproef
De eendimensionale taak
De overtreffende trap
Stront aan de knikker
Gewoon leuk om te lezen, om drukte en werkstress achter je te laten:
Kabouter
De baas van alle honden
Boerka bananasplit
Muze – mooze / vrouw – man woordenboek
Een nieuw woord voor de Nederlandse (werk-privé balans) taal
Waarom krijgen zij alle mooie woorden?
Vlijtig Liesje
Lijzig Vlietje
Witte zwanen
U vindt ze via het archief, via een zoekopdracht binnen het blog of via de populaire berichten, genoemd aan de rechterkant van het blog.
Priorities. Makes life easier for busy professionals.
Yogamatje, de Balanstool en uw werkdruk
In 2004 schreef ik het projectplan voor De Balanstool Priorities.nu – de berekening van de balans in het werk en de balans tussen werk en privé. Een Europese subsidie werd verleend en de Balanstool werd gemaakt, een grote internetapplicatie die het mogelijk maakt allerlei berekeningen te maken. Sindsdien heb ik heel wat mensen begeleid aan de hand van de Balanstool (mezelf incluis).
Het is 6 jaar later en werk-privé balans is een hot item. Jaja, vooruitziende blik. Specialiseren in een onderwerp dat op dat moment nog helemaal niet leeft, is spannend als ondernemer. Nu lever ik heel graag een bijdrage aan het oplossen van werkdruk binnen bedrijven en privédruk van professionals en zet mensen aan het denken over hun eigen oplossingen.
Werkgevers weten vaak nog steeds niet hoe ze met het onderwerp moeten omgaan en werknemers lopen tegen werkdruk en privédruk aan. Met zijn allen denken we vaak dat balans werk en privé een non-issue, een luxe issue of een vrouwending is. Ook denken we dat balans werk en privé over 2 dingen gaat: je werkt of je hebt privé. In werkelijkheid slokt werk al je tijd op en bestaat privé, afhankelijk van je situatie, uit 10-15 categorieën.
Het zijn nieuwe tijden en nieuwe inzichten en daar moeten we ook op die manier mee omgaan. Geen oude wijn in nieuwe zakken proberen.
Deze week heb ik naast work life balance coaching (dat ten goede komt aan gezin van 4 kinderen en 2 mooie banen) een interview gegeven over de Balanstool en dingen aangekaart als:
1. We denken vaak ‘het moet efficiënter’. De werkelijkheid is anders. We doen veel te veel. Tijd = vol = op = keuzes maken = priorititeiten. Dat is nog een lastige boodschap.
2. Je werkdruk, je privédruk of de combinatiedruk kun je berekenen. Zo maak je voor jezelf inzichtelijk welke keuzes je hebt (gemaakt).
3. Let vooral op ‘schakeltijd’. Teveel verschillende taken = teveel schakelen en schakeltijd = stress, omdat je steeds weer naar het andere ‘compartiment’ in je hoofd moet om na te gaan of alles goed loopt. Dit is helemaal het geval als de taken te ver van elkaar liggen, zoals werk en kinderen. Als het mogelijk is, los de schakeltijd op.
4. Let op ‘neuzeltaken’. Taken die te onbelangrijk zijn om over te praten, maar die wel tijd vragen. 12x 5 minuten is een uur. Ook voor die neuzeltaken moet je een oplossing vinden.
5. Pas bij het in kaart brengen van je taken met De Balanstool Priorities.nu zie je hoeveel je doet en kun je effectieve keuzes gaan maken.
Het idee is simpel. Benoem alle taken die je hebt, plak er een tijdsbesteding aan en De Balanstool projecteert dat op een 24 uurslijn. Alle taken boven de 24 uur zijn concreet ‘jouw stress’, de taken die niet in je dag passen.
Hoe dat zit? Denk maar aan je jaarlijkse belastingaangifte. Daar vergeet je rekening mee houden. Da’s toch niet zo erg? Nee, maar de lijst aan dit soort ‘vergeten’ taken is lang en dat veroorzaakt vaak onze werkdruk of privédruk.
6. Let dus op de ‘vergeten’ taken. Aan de Balanstool ligt een grote database ten grondslag met dit soort taken, belangrijke zaken, neuzeltaken, vergeten taken en voor uw belangrijke andere taken heeft de Balanstool de mogelijkheid om aan te vullen.
Zo zagen we bij de work life coaching deze week weer mooie dagen tevoorschijn komen, met taken rond de 30-40 uur per dag! Herhaal: Per dag! Dat is wat er in je hoofd zit om te gaan doen. En dan gaan we nu yoga doen.
Sjees erheen, op twee wielen de bocht door, kleed je om, ga rustig je matje liggen, sluit je ogen en adem uit….
Nou, als het voor u werkt?! Maar ik zou zeggen, ga eerst de werk en privedruk écht oplossen. Facts & figures. Daarna lig je heerlijk op dat yogamatje.
Sandra Kruijt
Ook interesse in De Balanstool Priorities.nu? Dit najaar staan verschillende workshops gepland. Na uitleg over het gebruik en het afsluiten van een licentie kunt u met de tool aan de slag. Neemt u hiervoor contact met mij op.
Wilt u op de hoogte blijven, u aanmelden voor een workshop, meer informatie en/of voor uw bedrijf Priorities inschakelen, mailt u mij dan (sandra.kruijt@priorities.nl)? Ik ben u graag van dienst.
Stamboom
Soms snap ik het ook wel, hoor. Ik wil ook niet aan de boardroom tafel zitten met zo’n meisje met van die staartjes aan weerszijden van haar hoofd, boven ieder oor een, die daar gaat zitten spelen met haar ingepakte tamponnetjes en lippenstiftjes.
Maar omgekeerd wil ik nou ook weer niet aan diezelfde boardroom tafel zitten met zo’n jongetje dat de hele tijd met zijn p*** zit te spelen. Piep of peep, hoe moet ik dat nou op een nette manier opschrijven? Vroeger babysitte ik op een jongetje dat de hele avond bij het tv kijken zijn stamboom zat vast te houden. Ik moet er niet aan denken dat datzelfde jongetje nou aan die boardroom tafel zit. En maar spelen en maar vasthouden of achterna rennen die stamboom en ik maar niet weten waar ik moet kijken.
Dus ik heb het al bedacht welke vraag ik ga stellen, als ik ooit een mannelijke bobo ga werven. Mijn gezicht, daar hoef ik misschien niet al te lang op te oefenen. Gewoon de vraag stellen, zonder blikken of blozen, niet knipperen, maar recht aankijken en blijven aankijken. Die vraag, ik weet hem al. Moest er wel even over nadenken, spreekt voor zich, want hij staat niet in de sollicitatieboekjes voor dummies of gevorderden.
Ik moet er een beetje hetzelfde bij kijken als die man die mijn (vrouwelijk) jaarclubgenootje voor een bobopositie de vraag stelde: of zij dacht dat zij de baan met haar werk-privé kon combineren? Diezelfde man is natuurlijk breeduit over de tafel gegaan bij het volgende jaarclubeten, laatste vrijdag van iedere maand.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet zo’n verkeerde vraag vond. Maar dat kan een stukje work life balance beroepsdeformatie zijn waar ik aan lijd. Ik vind het inderdaad belangrijk dat die vraag gesteld wordt. Aan overspannen mooie poppetjes en poupettes thuis hebben we niets. Aan huishoudens en kindertjes die in de soep draaien omdat pa en moe het zo druk hebben, ook niet. Dus ik vind het niet zo’n rare vraag, maar de rest van mijn bobojaarclub was unaniem van oordeel dat dit wel het geval was, omdat die vraag natuurlijk nooit aan een MAN gesteld werd. Mee eens, weg mijn beroepsdeformatie. Domme vraag.
Daarna konden we de tijd nemen om de ‘domme dingen spreuk’ over deze mijnheer uit te spreken en vervolgens sluit je het kort, want ja, er valt natuurlijk ook meer te bespreken dan dat. Dan wensen wij de goede man veel gezondheid, succes en geluk – vooral blijven doen wat je doet -, maar we hopen wel dat hij de dag nadat wij de domme dingen spreuk hebben uitgesproken, herboren zal opstaan. Fris als een hoentje of een haantje, hoe heet dat ook al weer, maar met een nieuw stel hersens. Die andere waren namelijk domme dingen.
Sandra Kruijt
Werkstress for kids
Kijk, ik kreeg het megadruk van al dat werk. Maar daarbij hield ik natuurlijk evenveel van mijn kinderen. Wel kwam er een, voor de kinderen, hinderlijke stopzin bij: “opschieten!”. Ik had eigenlijk een soort standaardantwoord op maakt niet uit welke vraag of leuk verhaal van de kinderen. Opschieten! Beetje afhankelijk van de dag, hoe laat het die dag was en hoeveel ik die dag had gewerkt, kon het aardig gezegd worden, dringend of nog erger, kortaf. Ik probeerde er wel altijd vriendelijk bij te kijken, maar kinderen hebben feilloos door dat ze gefopt worden.
Op welke manier ik het ook zei, innerlijk was het gevoel steeds hetzelfde: “Kom op nou!!”. Ik had namelijk overal haast. Zonder erbij na te denken, zei ik alleen nog maar dat ene stopzinnetje. Het was tegen mijn eigen verwachtingen in en tegen alles wat ik ooit voor mijn kinderen had gewild.
Eigenlijk kwam het omdat ik met mijn hoofd bij mijn werk zat. Dit was mijn lijf, hier bij de kinderen, maar mijn hoofd zat als het ware aan de overkant van de oceaan. Mijn mond leidde weer een geheel eigen leven; die zei alleen nog maar dat vreselijke stopzinnetje. Bijzonder, ik hoefde er niet eens bij na te denken. Het zinnetje kwam er altijd uit.
Eigenlijk was ik nog blij met mezelf. Ik had namelijk een vreselijk beeld gelezen: je thuis gebruiken als vuilstortplaats van je stress. Mensen die ’s avonds thuis komen en even al hun stress van zich af schreeuwen, rampenstampen of wat dan ook. Effe thuis je stress dumpen. Dat deed ik niet. Ik weet uit mijn eigen jeugd namelijk hoe dat voelt.
Ik zag mezelf in de ogen van mijn kinderen. Ik wist dat zij het voelden. Dat wat ik vriendelijk probeerde te zeggen, niet klopte met mijn innerlijk gevoel. Ik merkte ook dat ze me met rust lieten, want zo zijn kinderen. Ze hebben antennes voor hoe het met jou gaat. Sommige kinderen zijn daar heel lief in, anderen juist veeleisend. Mijn kinderen vroegen me niet meer of ik dat potje monopoly mee wilde doen, ze vertelden niet meer zoveel, ze vroegen hun vragen niet meer, ze vonden het best om het verhaaltje ’s avonds over te slaan voor het slapengaan. Je denkt dat ze zonder kunnen, maar ze helpen jou gewoon een beetje.
Gelukkig realiseerde ik me tijdig dat de stem van de ouders voor altijd in het hoofd van een kind blijft. Dit was niet om te lachen. Kinderen die bij alles wat ze nu en later doen alleen nog maar die innerlijke stem horen: “schiet nou ohhop”.
Ik heb het veranderd. Ook ik ben een mens en realiseerde me, dat ook ik het fout kan doen. Gelukkig kun je op ieder moment gewoon opnieuw beginnen. Kinderen zijn zo vergevingsgezind en bovendien zelf meesters in het op ieder moment opnieuw van start gaan. En ze hebben zo’n plezier in dat potje monopoly met jou.
Sandra Kruijt
Balanceren – Balans leren: inleiding
Zomer 2003 maakten wij veel mee. De jaren ervoor waren niet bepaald rustig geweest, met de (blije) geboorte van onze zoon en dochter en (verdriet over) het overlijden van mijn ouders. Maar zomer 2003 stond alles op zijn kop: het buurhuis ontplofte door een gasexplosie en ons eigen huis werd onbewoonbaar. Hoe onbewoonbaar, dat was op het 8 uur journaal te zien. Hoe gevaarlijk, dat was te zien bij het programma Weekend 112. De buurvrouw overleefde de gevaarlijke explosie en ook onze kinderen en oppas bleven ongedeerd.
Onze huizen waren ontploft, ontwricht of kapot (de explosie trof meer buren) en wijzelf stonden te trillen op onze grondvesten. Na een traumatische ervaring heb je tijd nodig om je evenwicht te hervinden. Bovendien moest ons huis herbouwd worden. Wij trokken tijdelijk in een woningbouwhuisje, ons toegewezen door de burgemeester in persoon.
Wat mij opviel in die tijd was dat mensen in die tijd gewoon aan mij vroegen: “hoe gaat het met je bedrijf”? Ik stond iedere keer versteld van die vraag. Hoewel het leven voor anderen door was gegaan, was ons leven stil gevallen, met de berg onverwacht werk die we voor onze kiezen kregen. U kent de verhalen wel van de mensen die met een verbouwing bezig zijn. Daar zaten wij ongewild ineens middenin en we konden weinig anders doen dan van keukenboer naar aannemer rennen en weer terug. Zes maanden later was het huis herbouwd en konden we terug. Twee verhuizingen binnen een half jaar verder, met tussendoor een herbouw van je eigen huis en met een schokkende gebeurtenis nog in je benen.
De vraag in die tijd “hoe is het met je bedrijf?” heeft me aan het denken gezet. Hoe kon het dat mensen mij die vraag stelden? Is het niet zo dat iedereen kan weten hoe druk je het hebt? Zien we misschien met zijn allen over het hoofd hoe tijdrovend sommige dingen zijn? Krijgen we daar misverstanden, spanning en stress van?
Gaandeweg heb ik het idee voor de Balanstool Priorities.nu – de berekening van de balans tussen werk en privé uitgedacht. In 2005 is de stap gevolgd om voor de ontwikkeling ervan een Europese subsidie aan te vragen. Eind 2007 is de balanstool Priorities.nu gelanceerd.
In de praktijk miste ik een boek waaruit ik kon putten om mijn balans tussen werk en privé vorm te geven. Ik merkte dat er geen boek was voor deze veranderde tijd waarin mannen en vrouwen werken en, zoals wij, er een gezin naast hadden. Wat voor mij niet bruikbaar bleek, waren de ‘blije boekjes’ met oppervlakkige, korte stukjes in verschillende glossystijlen. ‘Binnen vijf minuten je leven in balans’ en dat soort kreten: voor mij werkt dat niet.
Er is veel geschreven en een tijd heb ik me ervan laten weerhouden over dit onderwerp te schrijven. Nu geloof ik dat ik een goede bijdrage kan leveren. Gaandeweg is het onderwerp work life balance mijn onderwerp geworden. Ik wil graag mensen aan het denken zetten over de basis van een goede balans.
Sandra Kruijt
